- W takim razie cieszę się niezmiernie. - uśmiechnąłem się promiennie.
Trzymając ją za rękę, odprowadziłem ją pod same drzwi jej domu. Tam pożegnaliśmy się i kiedy weszła do swojego mieszkania, wyszedłem z budynku, wsiadłem do auta i pojechałem do siebie. Klasycznie wjechałem do parkingu podziemnego, zaparkowałem na swoim miejscu i rozklekotaną windą wjechałem na swoje piętro, a już po chwili wszedłem do mieszkania. Westchnąłem ciężko i rzuciłem kluczyki na komodę, ściągnąłem buty i wszedłem w głąb budynku, kierując się prosto do kuchni. Umyłem ręce i zrobiłem sobie przepyszną kanapkę, po czym usiadłem z nią na kanapie. Rozsiadłem się wygodnie i włączyłem telewizor, skakałem po kanałach szukając czegoś ciekawego. Natknąłem się na jakiś horror i na nim też zostawiłem, choć w sumie, stanowczo lepiej oglądałoby się go z Carmen. Ciekawe, czy boi się takich filmów i byłaby szansa, żeby przytulić ją dając otuchy. Dobra, Daniel weź... ogarnij się debilu. Stanowczo za krótko ją znasz, żeby myśleć o takich sprawach.
Dobrze, że resztę wieczoru miałem wolne. Mogłem odpocząć, poleniuchować. Wykorzystując to, wziąłem laptopa na kolana i zacząłem przeglądać pocztę, a później repertuar kinowy. Leciało kilka fajnych filmów, po jakiej godzinie odłożyłem urządzenie i wyszedłem z psem na spacer - poszliśmy do parku a wróciliśmy dopiero po kilku godzinach.
***
Następnego dnia po południu, zadzwoniła do mnie Carmen. Umówiliśmy się, że przyjadę po nią i 19. Godzinę przed tą godzina zacząłem się szykować. wziąłem prysznic, ułożyłem włosy i ubrałem się. Dziś były to czarne jeansy, koszula czarowona w kratkę a do tego czarna, skórzana kurtka z materiałowym, szarym kapturem. Nalałem jeszcze psu świeżej wody, wypsikałem lekko perfumami, założyłem buty, zabrałem kluczyki i wyszedłem z mieszkania, zamykając drzwi na klucz. Wsiadłem do auta i pojechałem pod dom Carmen, po kilku minutach, minute przed 19 zapukałem do jej drzwi, a w oczekiwaniu na nią, oparłem się o futrynę.
Carmen?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz