Od Thomasa C.D. Emily

Zaraz po powrocie do mieszkania, które zajmowałem z Emily, drzwi otworzył mi Cox.
- I jak tam? - zapytałem, odrzucając na bok kurtkę i odpinając kaburę z bronią, którą zostawiłem w jednej z szaf komody przy wejściu. - Gdzie Emily? I Lenny?
- Dziewczyna u siebie - wzruszył ramionami Mike. - Lenny wyszedł zapalić i pogadać z Marthą przez telefon. Później zadzwonił, że stary wezwał go na komisariat, mówiąc, że ma sprawę, a jeden gliniarz wystarczy, by przypilnować małą - stwierdził.
Skinąłem lekko głową.
- W takim razie możesz już iść - mruknąłem. - Jeden gliniarz tu zostanie.
Cox zaśmiał się i ruszył do wyjścia, a ja zamknąłem za nim drzwi i poszedłem do sypialni Emily. Gdy pociągnąłem za drzwi, okazały się zamknięte. Zmarszczyłem brwi, pukając.
- Emily, wszystko okej? - zapytałem.
- Thomas? Jesteś sam? - szepnęła niepewnie.
W jej głosie słyszałem przerażenie, które mnie zaniepokoiło.
- Oczywiście - zapewniłem.
Usłyszałem ciche kroki i dźwięk otwieranego zamka. Gdy tylko drzwi się otworzyły, Emily wpadła mi w ramiona. Objąłem ją i ująłem w palce jej podbródek, chcąc spojrzeć jej w oczy. Widząc zapłakaną twarz Emily, zmarszczyłem brwi.
- Co się stało, maleńka? - zapytałem łagodnie, całując ją w czoło.
- Ten policjant... - powiedziała płaczliwie. - On chciał... Dobrze, że przyszedłeś, Thomas - jęknęła Emily, przytulając się do mnie mocniej.
- Kochanie, nie mam pojęcia, o co ci chodzi - powiedziałem zaniepokojony. Jednak widząc roztrzęsioną dziewczynę, zacząłem powoli się domyślać. - Czy on ci coś zrobił?
Emily pokiwała głową, a ja ująłem jej nadgarstki. Widząc na nich czerwone ślady po zaciśniętych, silnych dłoniach, zakląłem.
- Wróć do sypialni, Emily - powiedziałem spokojnym głosem, mimo szalejącej we mnie złości.
- Thomas... - zaczęła dziewczyna, ale delikatnie odsunąłem ją od siebie.
- Rób co mówię, Emily - nadal utrzymywałem ten sam ton głosu. - Zaraz wrócę.
- Thomas, nie... - zaczęła, jednak ja już wyszedłem, trzaskając za sobą drzwiami. Zbiegłem po schodach na parking, na którym w aucie siedział Cox, rozmawiając przez telefon. Gdy mnie zauważył, uśmiechnął się szeroko i otworzył drzwi.
- Czyżbyś jeszcze potrzebował niańki dla Sherry? - zapytał rozbawiony.
Jego głupi żart tylko mnie rozzłościł. Doskoczyłem do auta, łapiąc go za kołnierz i wyszarpując na zewnątrz. Zanim zdążył zareagować, już oberwał z pięści w twarz. Zaraz za tym poszło także kilka innych ciosów, których Cox próbował uniknąć i nieudolnie mi oddać. Na moją korzyść działały jednak lata treningów i cholerna wściekłość.
- Pojebało cię, Hyde? - warknął, usiłując mnie uderzyć. - Co, mała dziwka zakablowała, bo jej się nie podobało? Myślałem, że jest mądrzejsza i będzie trzymać gębę na kłódkę...
Zanim Cox się cofnął, dostał kolejny cios, przez który poleciał na swoje auto.
- Daj spokój, Hyde - zakpił. - Też na pewno masz ochotę ją przelecieć.
Słysząc ten komentarz, nie wytrzymałem i rzuciłem się na niego, nie myśląc, o tym co robię. Dopiero krzyk jakiejś staruszki wyglądającej przez okno i krzyczącej, iż wzywa policję, otrzeźwił mni i sprawił, że przestałem zadawać ciosy. Cox leżał już na ziemi z twarzą całą we krwi. Kucnąłem nad nim, kładąc stopę na jego gardle.
- Pożałujesz tego - wycharczał.
- To ty pożałujesz - zapewniłem. - Z policji wyjebią cię na zbity pysk i nie pomogą ci żadne znajomości. Ja także mam ich sporo - powiedziałem chłodno. - Zeznania Emily na pewno nie poprawią twojej sytuacji.
- Moje zeznania także nie poprawią twojej - zakpił. - Jeśli dziewczyna będzie siedzieć cicho, przemilczę twój fakt napaści na mnie - wychrypiał.
- Możesz pomarzyć - zakpiłem, wiedząc, że będę kazał Emily złożyć zeznania przeciw Coksowi. Zdjąłem stopę z jego gardła i kopnąłem go w brzuch, na co skręcił się z bólu. - Spierdalaj, zanim jeszcze bardziej ci dołożę - warknąłem, odwracając się i wracając do bloku. Słyszałem za sobą narzekanie kobiety z okna.
Kiedy wszedłem do mieszkania, Emily najwyraźniej była u siebie w sypialni. Nie chcąc jej straszyć, poszedłem najpierw do łazienki, by umyć ręce i zmienić pochlapany krwią podkoszulek. Następnie wróciłem do dziewczyny, bez słowa przytulając ją do siebie, zwiniętą na łóżku,

(Emily?)