Od Emily c.d Thomasa

- No dobrze... - westchnęłam. - Ale wrócisz tu, prawda? Nie skończy się na tej jednej nocy? - zapytałam z nadzieją.
- Jasne, że nie. - wyglądał na lekko rozbawonego. - Wrócę za pare godzin. - ucałował mnie w czoło. - W twoim telefonie w domu znaleźli podsłuch... - zaczęł.
- Co?! To znaczy że... ktoś się włamał bez żadnego problemu do mojego domu, na przykład kiedy spałam? - teraz to spanikowałam.
- Na to wygląda, ale nie bój się. Tutaj nic takiego się nie stanie. - pogłaskał mnie po włosach. - Ale najlepiej by było, gdybyś się z nikim nie kontaktowała, nigdy nic nie wiadomo.
- Coo? Mam być jeszcze bardziej odcięta od świata? - mruknęłam niezadowolona.
- Emily, Obiecaj mi, że będziesz rozważna jak pojadę. - powiedział ujmując moją twarz w dłonie.
- Nie jestem głupia, żeby się wymykać. - wywróciłam oczami. - Za kogo ty mnie w ogóle masz? Za jakąś pustą laskę, która przy pierwszej lepszej okazji ucieknie policjantom na zakupy? - spytałam ze sztuczną złością i pretensjami.
- Ja nie... - Tak zmieszany i przestraszony wyglądał bardzo zabawnie, nie mogąc się powstrzymać zaśmiałem się lekko.
- Przecież żartuje głuptaise. - Zarzuciłam mu ręce na szyję. - Będę tu na ciebie czekać, obiecuję. - stanęłam na palcach  i skradłam mu buziaka.
- Obiecuję ci że nie będziemy się nudzić. - poruszał zabawnie brwiami a ja się uśmiechnęłam.
- Trzymam za słowo. -po tych słowach, to on mnie pocałował.
- Będę za tobą tęsknić. -zrobiłam smutną minkę.

Thomas?