No dobra, nie oszukujmy się... chyba każdej poleciałoby oko widząc mięśnie mężczyzny... no ale dobra, mniejsza z tym. Przygotowałam ryż z mięsem i warzywami. Może i mało wymyślne danie, jednak myślę że na kolacje wystarczający. Jutro na obiad z pewnością zrobię coś lepszego. Nalałam nam też do szklanek sok pomarańczowy, ułożyłem talerze i sztućce. Usiadłam i czekałam na Thomasa, na szczęście przyszedł dość szybko.
-Może mało wymyślne... jutro postaram się bardziej. - powiedziałam.
- Dobre. -powiedział jedynie.
Resztę posiłku spędziliśmy w ciszy, później schowałam naczynia do zmywarki i umyłam nasze widelce. Zwykle gotuje tylko dla siebie, no chyba że przyjadą bracia na obiad... Thomas siedział na kanapie i oglądał jakiś kolejny mecz, usiadłam obok niego i przyciągnęłam kolana pod brodę.
- Chcesz przełączyć? - spytał, podając mi pilota.
- Nie. - pokręciłam przecząco głową, obserwując co się dzieje.
Grała Barcelona i BVB. Szczerze powiedziawszy kibicowałam Borussii. To mój ulubiony zespół, a Marco Reus uważam iż jest niezwykle przystojny... byłam nawet na kilku ich meczach i mam autograf Marco na koszulce w ich barwach.
- Pójdziemy jutro rano pobiegać? Mam to w zwyczaju... - spojrzałam na niego.
- Możemy iść. - wzruszył lekko ramionami. -Jak o 8 wstaniemy to wystarczy? - spytał, a ja lekko przytaknęłem i znów spojrzałam na ekran telewizora. Moi ulubieńcy przegrywali jedną bramką, zaraz kończyła się pierwsza połowa. Nagle akcja na bramkę przeciwnika, Durm strzela...
-Co?! Jaki spalony, nie wybiegł przed nich, powinna być bramka! - lekko krzyknęłam nagle a dopiero po chwili zdałam sobie sprawę z tego, co zrobiłam... a chłopak patrzał na mnie zapewne jak na idiotkę. Spojrzałam na niego szyko ukradkiem i lekko chrząknęłam.
- Um... przepraszam, zwykle... oglądam sama. - położyłam dłoń na karku lekko skrępowana. - Pójdę już się położyć. - szepnęłam i wstałam, poszlam do swojej sypialni lekko zarumieniona ze wstydu.
Thomas?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz