Od Carmen C.D. Daniela

Spojrzałam z westchnieniem na stojącego przede mną chłopaka i moich małych braci. Przez to, że wpatrywałam się w twarz, a w szczególności oczy chłopaka nie dostrzegłam nawet napisu POLICE na jego koszulce. Fakt ten lekko mnie uspokoił i poniekąd wyjaśnił, skąd Daniel miał o mnie tyle informacji.

- Cary, prosimy! - pisnął Paul, mając zapewne na myśli zobaczenie kajdanek lub przejażdżkę w radiowozie.

- Daniel na pewno nie może tracić czasu na takie zabawy - westchnęłam, kładąc im dłonie na ramionach.

- Możesz, prawda? - zwrócił się od razu, bezpośrednio do policjanta Will.

- Nie jestem teraz na służbie - przyznał Daniel, posyłając lekki uśmiech moim braciom.

Wpatrywałam się w niego lekko zaintrygowana, nie mogąc zrozumieć jego zachowania. Najwyraźniej zadał sobie trud, by mnie znaleźć, był miły dla moich braci i nawet zgodziłby się na ich towarzystwo, gdyby tylko odpowiadał mi ten pomysł. Ponadto, przejmował się tym, by oddać mi maskę. No i nie był wcale obcy; Scarlett najwyraźniej go znała.

Widząc wchodzącą do klatki sąsiadkę, która przyglądała nam się zaciekawiona, skrzywiłam się lekko. Nie przepadałam za nią, była okropną plotkarą. Uważała, że skoro moja mama jest samotna i ma szóstkę dzieci, w tym trójkę małych, musimy być rodziną patologiczną, a maluchy są zaniedbane. Teraz, na widok policji przy naszych drzwiach, musiała pewnie pękać z zachwytu.

- Wejdźmy do domu - postanowiłam, nie chcąc urządzać widowiska. - Skoro masz czas, napijesz się kawy? - zwróciłam się do chłopaka.

- Z przyjemnością, jeśli nie będzie to dla ciebie problemem - zgodził się.

Weszliśmy do salonu, a mały kundelek od razu zainteresował się naszym gościem, plącząc mu się pod nogami i merdając radośnie ogonkiem. Widząc, jak Daniel go głaszcze, nie miałam serca odganiać starego Arona.

Z kanapy zgarnęłam koc, którym wcześniej przykrywałam się razem ze Scarlett i wskazałam Danielowi miejsce przy małym kawowym stoliku. Widząc, jak chłopcy i zaciekawiona Rose przysiedli się do niego, zagadując go, westchnęłam.

- Nie męczcie Daniela - upomniałam ich.

- Daj spokój, nie męczą mnie - zapewnił z uśmiechem chłopak, odpowiadając na każde pytanie mojego rodzeństwa.

- Zostawię was na chwilę - mruknęłam przepraszająco i poprosiłam Scarlett o zrobienie dla nas wszystkich kawy. 

Ja w tym czasie poszłam się przebrać, wiedząc, że moja piżama i sweterek mamy nie są najlepszym strojem do przyjmowania gości. Przebrałam się w jeansy i swoją ulubioną bluzeczkę, po drodze wchodząc do pokoju Kyle'a i nakazując mu wyłączyć muzykę. Brat nie zareagował nawet na informację, że mamy gościa i tylko wzruszyła ramionami, wkładając do uszu słuchawki. Westchnęłam, wznosząc oczy do nieba. Ostatnio brat zachowywał się jak totalny dupek i nie chciał z nikim rozmawiać. Podejrzewałam, że to przez kilku chłopaków z jego szkoły, jednak nic nie chciał powiedzieć i próby wyciągnięcia z niego czegokolwiek zawsze kończyły się awanturą.

Wróciłam do salonu, gdzie Scarlett już siedziała z Danielem i dzieciakami.

- Pójdziecie pobawić się do siebie? - poprosiłam młodsze rodzeństwo, mierzwiąc Rosie włosy. - W zamian za to po powrocie mamy zabiorę was na lody - obiecałam, patrząc na zegarek. Do jej powrotu z pracy zostały niecałe dwie godziny.

Widziałam, że szkoda było zostawiać im Daniela, jednak argument w postaci lodów chyba ich przekonał.

- Daniel pójdzie z nami? - zapytał prosząco Will.

- Jeśli zechce... - powiedziałam z lekkim uśmiechem, wzruszając ramionami. - Jednak na razie rozmawiamy.

Dzieci zgodziły się, ustalając plan, by przenieść się do pokoju Kyle'a i trochę mu podokuczać.

- Poznaliście się wczoraj na balu? - zapytała mnie znacząco przyjaciółka, pamiętając moją opowieść o przystojnym chłopaku, z którym tańczyłam.

- Tak - przytaknęłam lekko zawstydzona, przenosząc wzrok na stolik kawowy. - Ty nic nie pijesz? - zapytałam jej.

- Będę już szła - stwierdziła z szerokim uśmiechem i poklepała miejsce między sobą a Danielem. Usiadłam tam, widząc, że postawiła tam mój ulubiony kubek z kawą dla mnie. Cwaniara, chciała nas zostawić samych i się ulotnić! Już ja wiedziałam, co ona planuje...

(Daniel?)