- Co ty tu robisz? - lekko się zdziwiła.
- Przyszedłem oddać zgubę. - wzruszyłem lekko ramionami. - Tak właśnie, jestem Daniel. - wyciągnąłem dłoń w stronę dziewczyny.
- Carmen, ale to już wiesz. - lekko ją uścisnęła.
- Może wejdziesz? - spytała Scarlett, widząc jednak minę Carmen, jak na nią spojrzała chciałem odmówić, kiedy wyszli przed nie dwaj chłopcy. - Jesteś policjantem? - spytał jeden.
- No jestem, a co? - przykucnąłem.
- A masz broń? - spytał drugi.
- Mam. - odparłem.
- Przy sobie? - skinąłem twierdząco głową. - A kajdanki? - również przytaknąłem.
Obaj spojrzeli na siebie rozpromienieni.
- A pokarzesz nam?
- Przewieziesz w radiowozie?
- Na sygnale? -
- Taaak! - powiedzieli jednocześnie.
Zaśmiałem się lekko.
- Mogę coś załatwić, ale wasza siostra pewnie się nie zgodzi. - mrugnąłem do nich i skierowałem wzrok na Carmen, tak samo jak dwaj chłopcy.
- Chłopcy... - westchnęła ciężko.
- No proszę! Zróbmy coś ciekawego! Chcę do radiowozu!
- Ja też! I zakuć Willa w kajdanki! - uśmiechnął się.
- Chyba ja ciebie zakuje! - zmarszczył brwi patrząc na niego.
Wyprostowałem się i poprawiłem koszulkę.
Carmen?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz