Z jednej strony cieszyłam się, że sobie poszli i nie będą mnie już dręczyć kolejnymi pytaniami, a z drugiej... sama nie do końca wiedziałam, czy dobrze zrobiłam. No ale to już chyba za późno na rozmyślanie o tym. Tak jak lekarz powiedział, zabrali mnie na prześwietlenie. Rzeczywiście miałam złamane dwa żebra, ale nie było krwotoku wewnętrznego. Dostałam leki przeciwbólowe i szybko po nich zasnęłam.
* * *
Ze szpitala wyszłam dopiero po dwóch tygodniach. W tym czasie dostawałam różne sms'y z groźbami, oczywiście wiedziałam od kogo są. Zupełnie już nie wiedziałam, czy iść na tą policję czy nie... po powrocie do domu, moje burki przywitały mnie niezwykle radośnie. Nigdy w sumie nie zostawały beze mnie przez tak długo, oczywiście nie były same bo zajmowali się nimi moi bracia. Od razu w ramach przeprosin zabrałam ich na długi spacer do lasu a w drodze powrotnej weszliśmy do sklepu zoologicznego po prezenciki. Będąc tam, dostałam kolejnego sms'a.
"Widzę cię, uważaj na samochody... na tym się nie skończy suko"
Teraz naprawdę się przestraszyłam. Rozejrzałam się dookoła, szybko wzięłam im dwie zabawki i smakołyki, zapłaciliśmy i pobiegliśmy do domu.
* * *
Smsy przychodziły co kilka godzin przez cały tydzień, moi bracia o wszystkim wiedzieli, jednak w końcu kazali mi jechać na komendę i złożyć zeznania. W końcu im uległam i pojechałam tam z Mattem. Jakiś starszy mężczyzna, podał nam pokój, do którego musiałam iść, w środku zastałam dwóch mężczyzn, którzy byli wtedy w szpitalu.
- No proszę, kto to wrócił... - zaczął jeden, odkładając długopis.
- Samochód był czerwony, BMW E36, rejestracja NO 6210. - powiedziałam od razu.
- Nie było można tak od razu? - od razu wszystko spisał.
- Pokaż im smsy. - wtrącił Matt.
Spojrzałam na niego, a następnie lekko westchnęłam i wyciągnęłam telefon, weszłam w smsy i podałam go im. Wtedy przyszedł kolejny sms.
"Było tam nie iść... pożałujesz tego kurwo"
Thomas?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz