Na Filipa - tak miał na imię nasz trener - długo nie musieliśmy czekać. Przywitaliśmy się jak zwykle, żółwikiem, ubrał specjalne rzeczy i zaczęliśmy trening. Był jeszcze Tymon, do pomocy. Dziś zaczęliśmy od tego, że Filip miał udawać gangstera, miał w dłoni zabawkową broń i celował nią we mnie, a Demon miał za zadanie mnie obronić. Jak na każdym treningu poradził sobie świetnie, po godzinie pojechaliśmy do studia. Thomas usiadł na kanapie, obok niego położył się Demon a ja podeszłam do Davida, który stał obok.
- Hej, nie mam dziś za wiele czasu. - powiedziałam. - No i przez najbliższy czas nie mogę tak często przychodzić. - dodałam.
- Dlaczego? - trochę się zdziwił.
- No... długa historia. - odparłam wymijająco.
- Dobra, mniejsza o to. - wziął w dłoń teczkę i wyciągnął z niej dwie kartki, które mi podał. Szybko przeleciałam po nich wzrokiem. - Nowa piosenka? - uśmiechnęłam się delikatnie.
- Mhm. - również się uśmiechnął. - Na twoją nadal czekam...
- Taak... daj mi jeszcze trochę czasu. - westchnęłam.
Ten jedynie skinął głową i zamknął teczkę.
- Kuba nie przyszedł, więc możesz już iść do domu. - wzruszył lekko ramionami.
- Okej, dzięki. - powiedziałam i schowałam kartki do torebki. - Możemy już iść. - powiedziałam podchodząc do Thomasa.
Ten lekko skinął głową i wstał. Chwyciłam smycz Demona, pierw pojechaliśmy odwieźć go do domu, później do tego klubu, o którym mówił. Szłam za nim, dyskretnie rozglądając się dookoła. Chłopak miał rację, tutejsze dziewczyny nie wyglądają na najprzyjemniejsze. Nagle Thomas podał mi rękawice bokserskie.
- Załóż je. - powiedział i podszedł do worka i innych rzeczy do boksowania.
- Okej... - zrobiłam to, co powiedział.
- Robiłaś to kiedyś.
- Jak miałam 12 lat tata zapisał mnie na kick-boxing, bo trzej chłopacy z klasy mi dokuczali. Chodziłam na to przez 3,5 roku. - odparłam.
Thomas?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz