Właściwie to mógłbym leżeć tak z nim równie dobrze i cały dzień, tym bardziej ze świadomością - bo jakby nie było - pokonałam swój lęk. W sumie to ktoś mi w tym pógł i ciesze się, że to był właśnie on a nie kto inny. Żałowałam jedynie, że to na prawdę nie był mój pierwszy raz. Choć kto wie, może gdyby nie Xavier nigdy bym Thomasa nie poznała... a przynajmniej zapewne nigdy nie bylibyśmy tak blisko, jak teraz. Jeździłam palcem po zagłębieniach w jego brzuchu, które formowały mięśnie. Oddychałan powoli, byłam odprężona i niemal zapomniałam, że jednak dalej jestem w drobnym niebezpieczeństwie. Nigdy nie pomyślałam, że taka bliskość może być aż tak przyjemna - A jednak. Jedyne co jeszcze bym chciała, to usłyszeć od niego te dwa słowa "Kocham cię" i tego, żeby gdy cały ten przydział się skończy... abyśmy nadal byli razem. Dopiero po dłuższym czasie zdałam sobie sprawę z tego, że się nie zabezpieczyliśmy. Ale nie wydaje mi się, żeby coś się stało. Nie ten dzień i w ogóle, jednak na przyszłość powinniśmy o tym pamiętać. Postanowiłam pozostawić sobie ten temat dla sobie, wiec dalej milczałam wtulając się w ciepły tors Thomasa. Dalej byliśmy nadzy, oboje jednak okrywaliśmy się kocem.
- Moglibyśmy przeleżeć tak cały dzień i przespać całą noc. - uśmiechnęłam się lekko, nie otwierając oczu.
Thomas?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz