niedziela, 1 października 2017

Od Thomasa C.D. Emily


Ciągle kląłem pod nosem, widząc pusty magazyn. Żadnego auta Evansa, same ślady opon. Technicy zebrali pełno odcisków, które połączyli z wieloma nierozwiązanymi sprawami, jednak nie posunęło nas to do przodu ani o krok. Mieliśmy do czynienia z cholerną mafią...
- Thomas! - zawołał Adam z podwórka. - Mam coś!
Podszedłem zrezygnowany do przyjaciela, który pochylał się nad śladami opon w błocie.
- Szukasz tam szczęścia? - zakpiłem.
- Mierzę bieżnik opony, idioto - syknął. - Zgadza się z odciskiem opon pod domem Emily. To auto terenowe. Najpewniej jeep...
Wyrwałem przyjacielowi z ręki jego rysunek i przyjrzałem się mu uważnie. Miał rację. W końcu zanim zaczął pracę w policji, był mechanikiem. Znał się na takich szczegółach...
- I tak nic nam to nie daje - wytknąłem, oddając mu kartkę.
- Thomas, czy ja muszę ci wszystko rozrysować? - westchnął. - Większość z tych odcisków palców znalezionych w magazynie mamy w bazie. Sprawdziłem zarejestrowane na nich samochody. Szczęśliwy traf. Jeden z gangusów ma jeepa...
Pokręciłem z niedowierzaniem głową, nie wierząc, że na to nie wpadłem.
- Skąd pewność, że to Evans nim jeździ? - pytałem nadal.
- Pewności nie mamy, ale mamy za to świetny trop - zapewnił. - Diana sprawdza miejski monitoring. Możesz wracać do Emily. Damy znać, gdy coś znajdziemy...
- Tim z nią jest - wzruszyłem ramionami, jednak chętnie przystałem na tą propozycję. Nie miałem nic przeciwko pilnowaniu Emily i czekaniu na złapanie Evansa.
Zadzwoniłem jeszcze do komendanta, by się odmeldować i wróciłem do mieszkania. Jednak to, co tam zastałem, wytrąciło mnie z równowagi. Otwarte okno, drzwi, nieprzytomny Tim z rozbitą głową leżący na środku salonu. Podbiegłem do starszego policjanta, pochylając się nad nim i sprawdzając puls. Gdy przyłożyłem palce do jego szyi, zakląłem, czując jedynie lekkie pulsowanie. Wołałem przy tym Emily, nie mając jednak nadziei, że jest w mieszkaniu.
Chwyciłem nadajnik i zacząłem łączyć się z dyspozytornią, zgłaszając ciężki stan Tima i zniknięcie Emily. Wiedząc, że stary gliniarz jest stabilny, a pomoc już jedzie, obszukałem szybko całe mieszkanie. Nie znalazłem w nim nikogo, wróciłem więc po chwili do przyjaciela, cały czas zwracając uwagę na jego stan. Gdy przyjechała karetka i wsparcie z komendy, zacząłem wszystko wyjaśniać i podałem ratownikom swój numer, by informowali mnie, co z Timem. Wybiegłem z mieszkania, dzwoniąc już do Diany i później Adama, by pospieszyli się z tym sprawdzaniem monitoringu miejskiego.
- Ma jeepa, auto terenowe. Na pewno ukryje się poza miastem...
- Poproś o zeznania wszystkie patrole, które mogły coś widzieć. Zgłoś czerwonego jeepa i jego rejestracje. Jeśli nie wyjechał z miasta, to się nam nie wymknie...
- A jeśli wyjechał? - westchnęła przyjaciółka.
- Poszperaj w danych. Jesteś w tym mistrzynią. Sprawdź, czy w pobliżu miasta są opuszczone domki, domy, fabryki... Sprawdź, czy któryś z jego gangusów ma domek poza miastem. Cokolwiek. Niech wszyscy sprawdzają te tropy... Wyślij młodziaków do naszych informatorów...
Wiedziałem, że strzelam na oślep, jednak mieliśmy tylko te tropy. Musiałem działać szybko. Nie mogłem znieść myśli, że ten bydlak ma Emily...

(Emily?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Layout by Alessa Belikov