Od Thomasa C.D. Emily

Zamieniłem kilka słów z chłopakami, nakazując im pilnować Emily i wyszedłem z mieszkania. Zadzwoniłem po taksówkę i podałem adres kilka ulic przed komendą. Wiedziałem, że jazda taksówką na pewno będzie bezpieczniejsza i nie ściągnie na mnie uwagi tak, jak jazda autem Emily lub moim. Miałem świadomość, że skoro sługasy Evansa widzieli mnie z Emily, na pewno znają także moje auto i tylko go wypatrują.
By trochę się z nimi zabawić i wyprowadzić ich w pole, zamierzałem dać kluczyki jakiemuś młodziakowi z komendy i polecić, by w wolnych chwilach pokręcił się nim po mieście, z dala od kryjówki Emily. Mógłby także dyskretnie obserwować, kto się za nim kręci.
Spacerem doszedłem do komendy, gdzie od razu spotkałem Adama i ciężarną przyjaciółkę.
- Co nowego, kochana? - zapytałem kobiety.
- Pytasz o sprawę, czy o dziecko? - zakpiła, kładąc rękę na brzuchu.
Wzruszyłem lekko ramionami, a ta się zaśmiała.
- Dziecko ponoszę w sobie jeszcze przez trzy miesiące - mruknęła ze śmiechem. - A jeśli chodzi o Evansa, kilka osób właśnie sprawdza nasze wszelkie możliwe tropy.
- Idź już na to przesłuchanie - polecił mi Adam. - Joseph tylko czeka, żeby przycisnąć chłopaka...
Skinąłem głową i udałem się do sali przesłuchań. Tak jak myślałem, stary policjant już zdążył dymem papierosowym zadymić całe pomieszczenie i spokojnie, umiejętnie prowokował chłopaka do mówienia. Ja tylko stanąłem z boku, zamierzając zagrać rolę złego gliniarza, w razie gdyby to było konieczne...

(Emily?)