Od Thomasa C.D. Emily

Nie wierzyłem w to co się przed chwilą stało. Przed moimi oczami mignęło czarne BMW i gdy usłyszałem huk, od razu spojrzałem na Emily. Na jej ramieniu wykwitła czerwona plama. Doskoczyłem do niej szybko, przytrzymując i spojrzałem w ślad za samochodem, który zniknął właśnie za zakrętem.

Nie czekając dłużej, niemal wniosłem Emily do klubu, podtrzymując ją. Pozostanie na ulicy po takim czymś byłoby skończonym głupstwem.

- Co się... - zaczął Lucas, jednak widząc krew na moich dłoniach i ramieniu Emily, zamilkł.

- Dzwoń po pogotowie - warknąłem, sadzając dziewczynę na jednym z materacy i pomagając jej oprzeć się o ścianę. - Spokojnie Emily, Lucas już dzwoni po pogotowie. Trzymaj się. Jesteś twardą dziewczynką... - zdjąłem szybko koszulkę, zwijając ją i przykładając do rany Emily. Ucisnąłem ją mocno, chcąc zatamować krwawienie.

- Thomas... - zaczęła drżącym głosem.

- Spokojnie - szepnąłem. - Po prostu się trzymaj. Nie mdlej... To nic poważnego - starałem się ją pokrzepić.

Dziewczyna nadal mówiła coś po cichu, jednak nie zwracałem na to uwagi. Jedną ręką uciskałem jej ranę, a drugą wyjąłem z kieszeni telefon.

- Sierżant Thomas Hyde - rzuciłem szybko do słuchawki. - Obstawcie wszystkie drogi wyjazdu z miasta. Najbliższe patrole niech obstawią ulice przy Kościele św. Anny i wypatrują czarnego sportowego BMW, rejestracja NO 5733. Niech ktoś to sprawdzi, chociaż na pewno jest fejkowa - powiedziałem na jednym tchu. - Zostaliśmy zaatakowani. Panna Sherry jest ranna. Jesteśmy w klubie sportowym - podałem szybko adres.

- Karetka już jedzie - szepnął Lucas, na co skinąłem tylko głową. 

Kiedy dostałem informację, że moje polecenia zostały przekazane wszystkim patrolom w mieście, a jeden z nich jedzie już do klubu, tak samo jak karetka, odrzuciłem telefon na bok i przyłożyłem dłoń do zimnego, bladego policzka Emily.

- Wytrzymaj jeszcze chwilę - poprosiłem.

- Wytrzymam - zapewniła słabo Emily, po czym skrzywiła się. - Bardzo boli...

Odetchnąłem z ulgą, słysząc syreny zbliżającej się karetki i radiowozu. Kiedy ratownicy wbiegli do klubu, zauważyłem, że niemal cały podkoszulek, którym uciskałem ranę Emily, jest we krwi. Sanitariusze zabrali dziewczynę na noszach do karetki, a ja wskoczyłem tam razem z nią. Kiedy ktoś próbował protestować, po prostu pokazywałem odznakę.

Gdy dotarliśmy do szpitala, Emily zabrali na salę operacyjną. Pocisk, którym została trafiona rozprysnął się w ranie, wyrządzając wiele szkód, jeśli chodziło o żyły, ścięgna i mięśnie. Niezbędne było czyszczenie całej rany i ewentualnie transfuzja krwi.

Zadzwoniłem do komendanta, mówiąc mu o całym zdarzeniu, choć najwyraźniej już po moim telefonie został on powiadomiony. Ustaliliśmy, że mam zostać z Emily, tak samo jak dwaj policjanci przydzieleni do pilnowania jej sali. 

(Emily?)